22 AUGUSTUS – DE NEGENDE ZONDAG NA PINKSTEREN. JEZUS WANDELT OVER WATER EN BRENGT DE STORM TOT BEDAREN.

 

Mattheüs 14:22-34

Na de wonderbaarlijke vermenigvuldiging van brood en vis voor duizenden mensen, wilden zij Jezus als koning aanstellen. […] Ze dachten dat Jezus hen kon verlossen van de angst om te verhongeren – de eeuwige zorg van de mens.

Jezus was diep bedroefd toen Hij zag dat de mensen het broodwonder met zulke wereldse ogen bezagen. Jezus wilde iets anders van hen: Hij wilde hen naar een hoger besef tillen; naar het besef van een hemels brood en naar een behoefte aan de Heilige Communie.

[…]

Daarom, omdat Hij zo bedroefd was dat Hij niemand kon verheffen naar een behoefte aan het brood van het eeuwige leven, verliet Hij de menigte, maande Hij Zijn discipelen aan boord van het schip te gaan en de zee van Galilea over te steken, en trok Hij zich terug om te bidden.

Het was avond en de nacht viel. Op zee stak een storm op. Het schip lag midden in de zee, in het holst van de nacht. De bevreesde discipelen dachten aan Jezus. Toen de angst hen geheel in zijn greep had zagen ze de Heer over de zee lopen, en kwam Hij naderbij.

Hij had ze niet verlaten.

*

Laat ons nu de concrete beschrijving van de gebeurtenissen terzijde stellen, en ons op hun betekenis concentreren. […]

Het schip van de discipelen is het schip van de Kerk. […]

De zee is de zee van dit leven, en de wind maakt haar soms woest. […]

Dat Petrus vanwege het strijdige bewijs in twijfel wegzinkt, leert ons acht te slaan op de deugd van het geloof: te geloven in Jezus' roepstem ten spijte van de zee. Zorg ervoor dat jouw ziel vredig blijft, in God; tegen de zich duidelijk manifesterende baren.

Als je de werkelijkheid van de golven op de voorgrond van de ziel plaatst, dan heb je, vanuit Gods oogpunt, in feite een verklaring van twijfel afgelegd.

Jezus wees deze twijfel terecht door tot Petrus te zeggen: 'Gij kleingelovige! Waarom hebt gij gewankeld?' […]

Maar dat jij jezelf in de roepstem van Jezus bevindt, in het geloof in Hem, in weerwil van al het strijdige bewijs: dit alles staat boven de natuur – en het is de natuur volgens Gods Heilige Gratie. Dit soort geloof, dat boven de menselijke natuur uitstijgt, zinkt niet in zee. […]

Waar de Kerk is, daar is ook het brood des levens waarover Hij met de menigte wou praten – maar niemand wou luisteren.

Fragmenten uit: Vader Arsenie Boca - "Levende woorden", Uitgeverij Charisma, Deva, 2006, pp. 113-116.

Mattheüs 14:22-34

14:22 En meteen dwong Jezus Zijn discipelen in het schip te gaan en voor Hem uit te varen naar de overkant, terwijl Hij de menigte weg zou sturen.

14:23 En toen Hij de menigte weggestuurd had, klom Hij de berg op om er in afzondering te bidden. Toen het avond was geworden, was Hij daar alleen.

14:24 Het schip was al midden op de zee en verkeerde in nood door de golven, want ze hadden de wind tegen.

14:25 Maar in de vierde nachtwake kwam Jezus naar hen toe, lopend over de zee.

14:26 En toen de discipelen Hem over de zee zagen lopen, raakten zij in verwarring en zeiden: Het is een spook! En zij schreeuwden van angst.

14:27 Maar meteen sprak Jezus hen aan en zei: Heb goede moed, Ik ben het; wees niet bevreesd.

14:28 Petrus antwoordde Hem en zei: Heere, als U het bent, geef mij dan bevel over het water naar U toe te komen.

14:29 Hij zei: Kom! En Petrus klom uit het schip en liep op het water om bij Jezus te komen.

14:30 Maar toen hij op de sterke wind lette, werd hij bevreesd, en toen hij begon te zinken, riep hij: Heere, red mij!

14:31 Jezus stak meteen Zijn hand uit, greep hem vast en zei tegen hem: Kleingelovige, waarom hebt u getwijfeld?

14:32 En toen zij in het schip geklommen waren, ging de wind liggen.

14:33 Zij die in het schip waren, kwamen Hem aanbidden en zeiden: Werkelijk, U bent de Zoon van God!

14:34 En toen zij overgevaren waren, kwamen zij in het land Gennesaret.

 

 

Gastenboek

Laat een bericht achter in ons gastenboek!

gastenboek

Ga naar boven